legend
Ik heb me mottig gezocht, maar volgens mij is dit optreden van
John Legend niet officieel op cd verschenen. Het lijkt meer
op een radio-opname. Live at the Jazz Cafe.
Om gerust de hele dag in de spelert te laten zitten.
Regular link (for all web browsers):
http://s62.yousendit.com/d.php?id=2CRGH0QIFNK0G2CDTD6I1GICK4
zaterdag, augustus 13, 2005
op je nuchtere maag iemand zien braken
En dus ging het per fiets naar de appie, brug op, brug af;
voor het winkelcentrum waarin appie zich heeft terug getrokken
is een soort van plein. Ter hoogte van een voetgangersbrug,
Ringers heet dat ding geloof ik. Een plein met fietsrekken en
bankjes om op te zitten. Op één ervan zat iets van een zwerver,
een blik duits bier in de hand, en een op de grond voor hem.
Ik zag hem een slok nemen, waarvan ik dacht: zò, dàt is een
grote slok. En dat was het ook. In een flinke gele golf kwam
de hele boel, gelardeerd met stukjes van iets anders, er weer uit.
Van de weeromstuit vergat ik koffie te boodschappen.
En daar ging het nou net om.
En dus ging het per fiets naar de appie, brug op, brug af;
voor het winkelcentrum waarin appie zich heeft terug getrokken
is een soort van plein. Ter hoogte van een voetgangersbrug,
Ringers heet dat ding geloof ik. Een plein met fietsrekken en
bankjes om op te zitten. Op één ervan zat iets van een zwerver,
een blik duits bier in de hand, en een op de grond voor hem.
Ik zag hem een slok nemen, waarvan ik dacht: zò, dàt is een
grote slok. En dat was het ook. In een flinke gele golf kwam
de hele boel, gelardeerd met stukjes van iets anders, er weer uit.
Van de weeromstuit vergat ik koffie te boodschappen.
En daar ging het nou net om.
legend
I know i misbehaved
And you made your mistakes
And we both still got room left to grow
And though love sometimes hurts
I still put you first
And we'll make this thing work
But I think we should take it slow
We're just ordinary people
We don't know which way to go
Cuz we're ordinary people
Maybe we should take it slow
I know i misbehaved
And you made your mistakes
And we both still got room left to grow
And though love sometimes hurts
I still put you first
And we'll make this thing work
But I think we should take it slow
We're just ordinary people
We don't know which way to go
Cuz we're ordinary people
Maybe we should take it slow
vrijdag, augustus 12, 2005
rectificatie [uit de mailbox]
Kreeg een mailtje van Leo. Ik ken Leo niet, maar hij meldde onderstaande:
Op je website las ik dat "mijn hart kan dat niet aan" geschreven zou zijn door Frederique Spigt.
Correct is:
muziek: Leo van de Ketterij
tekst: Huub van der Lubbe
Hartelijke groet,
Leo
Excuses hiervoor.
ps: Kon het niet laten. Images.google.com gaf deze link,
en dus Shocking Blue. Tweemaal verrast.
Kreeg een mailtje van Leo. Ik ken Leo niet, maar hij meldde onderstaande:
Op je website las ik dat "mijn hart kan dat niet aan" geschreven zou zijn door Frederique Spigt.
Correct is:
muziek: Leo van de Ketterij
tekst: Huub van der Lubbe
Hartelijke groet,
Leo
Excuses hiervoor.
ps: Kon het niet laten. Images.google.com gaf deze link,
en dus Shocking Blue. Tweemaal verrast.
donderdag, augustus 11, 2005
you don't know jack about firefox!
If you feel that the Web has lost its sparkle, that's probably because you're slogging across it in an old browser. I'm over here on the other side, and the grass is not only greener: there are none of those microscopic grass bugs that cause nasty rashes!
Hier verder lezen... als je durft.
If you feel that the Web has lost its sparkle, that's probably because you're slogging across it in an old browser. I'm over here on the other side, and the grass is not only greener: there are none of those microscopic grass bugs that cause nasty rashes!
Hier verder lezen... als je durft.
woensdag, augustus 10, 2005
negentienvijfentachtig, of een aantal jaar geleden
Het leven leek simpel, geluk voor het grijpen. We kochten een kever
uit negentiendrieenzeventig en reden ermee naar de Cote d'Azur.
Negentig kilometer per uur maximaal, anders liep de olie er uit.
En Grace Jones op een bandje. Dat was leuk.
Het leven leek simpel, geluk voor het grijpen. We kochten een kever
uit negentiendrieenzeventig en reden ermee naar de Cote d'Azur.
Negentig kilometer per uur maximaal, anders liep de olie er uit.
En Grace Jones op een bandje. Dat was leuk.
dinsdag, augustus 09, 2005
maandag, augustus 08, 2005
today is the tomorrow we were looking toward yesterday
... alles in een perfecte harmonie. Geen statische harmonie, maar één die voortdurend verandert, een voortdurend wisselend evenwicht. Geen stilstand, maar dynamiek. Alles heeft zijn tegendeel. Niets kan bestaan zonder dat tegendeel en: voor alles is er de juiste tijd.
... alles in een perfecte harmonie. Geen statische harmonie, maar één die voortdurend verandert, een voortdurend wisselend evenwicht. Geen stilstand, maar dynamiek. Alles heeft zijn tegendeel. Niets kan bestaan zonder dat tegendeel en: voor alles is er de juiste tijd.
Abonneren op:
Posts (Atom)